Partner trof onthoofde vrouw aan in de woonkamer: 'Ik zag één groot bloedbad'

De partner van de vrouw die vorig jaar in Hellevoetsluis door haar zoon werd onthoofd, heeft in de rechtbank verteld hoe hij haar aantrof. Hij was degene die kort na de moord de woning binnenliep en de hulpdiensten inschakelde. "Ik zag één groot bloedbad", zei hij donderdag in zijn slachtofferverklaring. "Overal zat bloed."

De 32-jarige Jesse R. staat in Dordrecht terecht voor de moord op zijn moeder (63) op 16 april vorig jaar. Hij onthoofdde haar met een bijl in haar woning. Toen de partner van de vrouw bij het huis aankwam, belde hij aan en keek door het raam naar binnen. Daar zag hij R. naar de achterdeur rennen.

"Niemand hier heeft echter gezien wat ik gezien heb, seconden nadat dit drama heeft plaatsgevonden", begon de partner zijn slachtofferverklaring. "Bezorgd deed ik de voordeur open, waarna ik direct in de gang op de vloer, op de deurposten en op de muur allemaal bloedspatten en bloedvegen zag", vertelde hij. "Ik zag één groot bloedbad. Overal zat bloed: op de bank in de kamer, op de vloer, op de muur, achter de bank, op de ramen, op het plafond, op de gordijnen, op de salontafel..."

Hoofd in boodschappentas

De verdachte ging er na de moord vandoor met de auto van zijn moeder. Het hoofd van de vrouw lag in een boodschappentas op de bijrijdersstoel, net als de bijl. Jesse R. werd later aangehouden op de A4 ter hoogte van Schiedam.

Lees ook:

Verdachte over moord op moeder in Hellevoetsluis: 'Ze zei nog: Jesse, je vermoordt me'

In zijn verklaring vertelde de partner dat hij 112 belde en ondertussen de deuren van de woning in de gaten hield. "Ik was bang dat hij terug zou komen om mij ook te vermoorden."

Hij liep meerdere keren de woonkamer in en uit. Hij zei aanvankelijk niet te begrijpen dat het hoofd van zijn vermoorde vriendin ontbrak toen hij oogcontact zocht. "Ik heb haar enkels gestreeld en over haar rug gewreven met de gedachte dat dit het laatste was dat ik nog voor haar kon doen en dat dit de laatste keer was dat ik haar warmte voelde."

Gruwelijke beelden

Bijna een jaar later achtervolgen de beelden hem nog steeds. "Als ik direct van huis vertrokken was, had ik het misschien nog kunnen voorkomen. Dat zal ik de rest van mijn leven met me meedragen. Er is sindsdien niet één dag geweest waarin ik niet voor me heb gezien wat ze heeft moeten doormaken." Hij krijgt daarvoor behandeling. "Maar ik weet dat ik die beelden nóóit meer kwijt ga raken."

'Ik mis haar elke dag'

De andere zoon van het slachtoffer, dus een broer van de verdachte, liet zijn slachtofferverklaring voorlezen door zijn advocaat. "Ik mis haar elke dag. Samen eten na het werk. Elke maandag samen sporten. Haar vertrouwen in mij. Haar zorg", schreef de zoon. "Hoe kan iemand zo ziek zijn dat hij in een andere werkelijkheid leeft? Hoe kan iemand van zijn moeder houden en toch zoiets doen?", vraagt hij zich af. "Ik begrijp dat ziekte bestaat. Maar wat er is gebeurd, kan ik nooit begrijpen. En ik kan er nooit mee leven."