Politiek

Inge nam haar demente moeder in huis, 'maar ze moet een keer terug'

Inge Rathje staat voor een duivels dilemma: vanwege de coronacrisis haalde ze haar demente moeder in huis, maar ze kan niet eeuwig voor haar blijven zorgen. Moet ze haar moeder toch weer terugbrengen?

Toen het coronavirus uitbrak op de afdeling in het Eindhovense verzorgingshuis waar haar moeder verbleef, besloot Inge haar op te halen en thuis te verzorgen. En zo heeft ze inmiddels al weken “een baby van 85 jaar” in huis.

Volg ons liveblog voor het belangrijkste nieuws over het coronavirus in Nederland

“Ik kan mijn moeder eigenlijk niet uit het oog verliezen”, vertelt Inge aan Hart van Nederland. Slapen doen ze samen op de bank, want haar moeder wil niet boven slapen. “Een nacht doorslapen zit er niet in.” Ook moeten er “tig luiers” per dag worden verschoond.

Tijd begint te dringen

Omdat haar werk in de horeca stilligt en ze als zelfstandige ook geen opdrachten binnen krijgt, heeft Inge nu tijd voor de intensieve verzorging van haar moeder. Maar de tijd begint te dringen, merkt ze. “Het geld raakt een keer op.”

Lees ook: Inge haalde haar demente moeder uit verzorgingshuis: ‘Volgens mij heeft ze de tijd van haar leven’

Als Inge weer aan het werk wil, is er meer ondersteuning nodig. Maar dat is lastig te regelen, blijkt nu. Er is een persoonsgebonden budget aangevraagd, maar de procedures zijn traag. Reguliere thuiszorg is te duur.

Er komt dus een moment dat Inge zal moeten besluiten haar moeder weer terug naar het verzorgingshuis te brengen. En dat stelt haar voor een duivels dilemma. “Misschien heerst er daar op dat moment nog corona.” Daarnaast zal haar moeder een terugval krijgen als ze terug moet.

‘Reservetijd gekocht’

Toch heeft ze dat risico bewust genomen, beseft Inge. Ze koestert daarom de mooie momenten die ze nu samen beleven. “Ik heb reservetijd voor haar gekocht. En als ze nu in het verzorgingstehuis had gezeten en ik had haar niet mogen bezoeken, was ik er zelf mentaal aan onderdoor gegaan.”

De reacties op haar besluit zijn veelal positief en Inge krijgt veel hulp aangeboden. Van bloemen tot maaltijden en boodschappenpakketten. “Het ene na het andere komt me tegemoet. Wie positiviteit deelt, krijgt positiviteit terug.”

Lees ook: Jeannette (51) heeft dementie en kan haar gezin niet zien: ‘Ze heeft fysiek contact nodig’

Kritiek op terughalen

Toch is er ook kritiek van mensen die twijfelen of ze de zorg wel aankan omdat ze er niet voor is opgeleid. Inge vindt dat onzin. “Ik heb me er echt wel in verdiept. En er voor mijn moeder zijn, dat is eigenlijk het belangrijkste. Daarnaast denk dat ik mijn grenzen goed bewaak.”

Toch is het soms echt wel zwaar, beaamt ze. De eerste keer dat Inges moeder een delier kreeg – een plotselinge ernstige verwardheid – vond ze heftig. “What the fuck, dacht ik. Uren lang schreeuwt en huilt ze dan. Ze wordt wild en agressief.”

Dat is nu twee keer voorgekomen, maar meestal is haar moeder “lief en vrolijk”. “Dan danst ze door de kamer of doet ze yoga, of ik krijg een dikke knuffel van haar”, zegt Inge tot slot.

Beeld: Annemarie Vriends