
Persoonlijke verhalen
Vandaag, 13:01
Het gezin Babayants met de kinderen Aleksa (2), Amelia (10), Ariana (13) en Aram (20) woont al 10 jaar in Nederland. De afgelopen twee jaar woonden ze in een kerk in Kampen. De familie uit Oezbekistan kreeg geen verblijfsvergunning en woonde daarom in de kerk, waar de hele dag door kerkdiensten werden gehouden die volgens de wet niet onderbroken mochten worden. Na exact twee jaar stopt het kerkasiel en gaat het gezin de kerk verlaten.
Het gezin Babayants is een nieuwe procedure gestart op grond van artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Die procedure gaat over de vraag of het gezin na al die jaren hier een gezinsleven en privéleven heeft opgebouwd dat bescherming verdient. Zolang deze procedure loopt, verblijft het gezin rechtmatig in Nederland.
Bescherming door de kerk is daarom niet meer nodig. Eerder was het verblijf van de familie in ons land onzeker, omdat de regering Oezbekistan aanwees als een veilig land, waardoor het gezin terug moest. Dat stuitte veel mensen tegen de borst.
730 dagen lang werden er dag en nacht kerkdiensten gehouden in de Protestantse wijkgemeente Open Hof. Een bijzonder gegeven. Het kerkasiel bracht het gezin onder de aandacht, met name het belang van het kind bij een procedure voor zo'n verblijfsvergunning.
Kerkasiel bestaat al lange tijd, maar wordt tegenwoordig nog maar weinig toegepast. Tussen 1978 en 2000 werd in Nederland in totaal 52 keer kerkasiel verleend. Sinds 2000 wordt het nog sporadisch aangeboden. Ons land haalde het wereldnieuws in 2019 toen in de Bethelkerk in Den Haag een 97 dagen durende kerkdienst ten einde kwam om de Armeense familie Tamrazyan te beschermen. En met succes: de familie mocht blijven.