Zes jaar na MH17: 'We zijn zo dankbaar dat we 31 jaar van Astrid hebben mogen genieten'

Het is vrijdag zes jaar geleden dat vlucht MH17 uit de lucht werd geschoten boven Oekraïne. Vanwege de coronacrisis was de jaarlijkse herdenking dit jaar alleen online te volgen, maar dat weerhield sommige nabestaanden er niet van om alsnog naar het herdenkingsbos in Vijfhuizen te komen.

De herdenking van de vliegramp ging dus niet door als gepland, maar alle namen van de slachtoffers werden vrijdag wel voorgelezen bij het monument in Vijfhuizen, in de buurt van Schiphol. Nabestaanden konden het oplezen via een livestream volgen.

Lees ook: Nabestaanden erg emotioneel door voorlezen 298 namen slachtoffers MH17

‘Het leven vieren’

De ceremonie was besloten, maar toch gingen Bart en Jeanne Hornikx uit het Goirle naar het herdenkingsbos. Hun dochter Astrid en haar vriend Bart Lambregts waren twee van de bijna 300 burgers die om het leven kwamen bij de ramp. “Juist vandaag is het voor ons heel belangrijk om bij de bomen van Astrid en Bart te kunnen zijn”, vertelt het echtpaar aan Hart van Nederland.

Lees ook: MH17-hoofdverdachte Girkin: ‘Ik ben indirect verantwoordelijk voor neerschieten vliegtuig’

Voordat de ceremonie begon, reden Bart en Jeanne weer naar het zuiden. Ze werden daar door vrienden opgevangen, om vervolgens “het leven te vieren”. “Het is na al die tijd hartverwarmend hoeveel mensen er nu nog altijd meeleven. En het is zo mooi te zien wat hoe groot de impact is geweest die Astrid heeft gehad bij heel veel mensen.”

Ouders zijn dankbaar

Astrid was enig kind en stond vol het in leven. Met haar vriend Bart wilde ze nog één keer op vakantie en daarna zouden ze gaan samenwonen. “Wij zijn zo dankbaar dat we 31 jaar van haar hebben mogen genieten. We hebben altijd een goede band gehad. Er was geen wrijving.”

Met liefde praat Jeanne over de laatste weken die ze met haar dochter heeft meegemaakt. Achteraf was een prachtige avond bij Concert at Sea een soort van afscheid. En een paar dagen voor de noodlottige vlucht hebben Astrid en Bart nog tot diep in de nacht in de tuin gezeten. “Dat was de echte afscheidsavond”, blikken de ouders van Astrid terug.