Politiek

Meldpunt gedwongen adoptie: 'Ik ben letterlijk uitgegumd'

Jarenlang wist Anne-Marie Goossens niet waar ze vandaan kwam. Haar moeder, net 18 toen ze van Anne-Marie beviel, moest onder druk van de kerk en haar ouders overgaan tot een gedwongen adoptie. Nu maakt Anne-Marie zich hard voor anderen die hetzelfde hebben meegemaakt.

“Ik blijf strijden voor nazorg”, vertelt Anne-Marie. “Zodat mensen niet eerst 56 hoeven te worden voordat er iets duidelijk wordt in hun leven.” Ze doelt hiermee op zichzelf. Anne-Marie werd vlak na haar geboorte ter adoptie afgestaan door haar biologische moeder. De eerste vier jaar leefde ze bij een pleeggezin, pas daarna werd ze geadopteerd.

Lees ook: Meldpunt voor slachtoffers van gedwongen adopties: ‘Ik hoor hem nog huilen’

“Als je als kind nooit wordt verteld dat er zoiets als een adoptiedossier bestaat, dan ga je er ook niet naar op zoek. In zo’n dossier kun je je gegevens vinden. Medio vorig jaar ben ik pas op zoek gegaan. Wat bleek? Niemand kende me. Samen met een advocaat familierecht kwam ik erachter dat mijn biologische moeder een verzoek heeft gedaan om mijn gegevens te wissen van haar persoonskaart. Ik ben letterlijk uitgegumd.”

Gedwongen adoptie tussen 1956 en 1984

In de periode van 1956 tot 1984 werden zo’n 13.000 vrouwen gedwongen hun kind af te staan. Bijvoorbeeld omdat ze ongehuwd waren. Zo’n 15.000 kinderen zouden de gedwongen adoptie hebben meegemaakt. Speciaal voor hen is er een speciaal meldpunt in het leven geroepen.

“De bedoeling is dat afstandsmoeders, afstandskinderen, adoptiekinderen en mensen die bij instellingen werkten een plek hebben om hun verhaal te delen”, vertelt Anne-Marie. Doen ze dat, dan werken ze mee aan een groot onderzoek naar misstanden in de binnenlandse adoptie.

Onderzoek naar misstanden

Het meldpunt is onderdeel van een groot onderzoek naar misstanden in binnenlandse adoptie van 1956 tot 1984. In die periode werden zo’n 13.000 vrouwen gedwongen om afstand te doen van hun kind. Dit waren bijvoorbeeld ongehuwde vrouwen. Op de website staat een email-adres, postadres en telefoonnummer waar iedereen zijn of haar verhaal kan doen.

De biologische moeder van Anne-Marie trouwde uiteindelijk met haar biologische vader. Het paar kreeg nog een zoon en dochter. “Ik heb een volle zus en volle broer. Mijn broer heb ik ontmoet, mijn zus niet, die is loyaal aan mijn biologische ouders. Ik moet tot op de dag van vandaag geheim blijven. Er heerst nog steeds schaamte over wat er toen is gebeurd.”