Misdaad

Thijs H. dacht dat wereld in handen was van psychopaten

Thijs H., verdacht van drie moorden, dacht in de periode vóór de moorden dat de wereld in handen was van psychopaten. Nadat hij een tijdlang succesvol was geweest als data-analist bij een Amsterdams bedrijf kreeg hij in toenemende mate last van burn-outklachten, waarna zijn geestelijk verval inzette. Die kenmerkte zich onder meer door waanbeelden en angsten. In 2018 deed hij een serieuze zelfmoordpoging.

(Tekst gaat verder onder tweet)

Dat kwam naar voren tijdens een uitvoerige bespreking van de voorgeschiedenis van de gruwelijke feiten bij de rechtbank in Maastricht, waar de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen H. maandag is begonnen.

H. (28) heeft bekend dat hij op 4 mei vorig jaar een vrouw in Den Haag doodstak en drie dagen later een man en een vrouw op de Brunssummerheide bij Heerlen.

Lees ook: Thijs H. bekent drie moorden: ‘stemmen gaven de opdracht’

Het ging om willekeurig gekozen slachtoffers. Zij werden vele malen gestoken en bij de vrouw in de Scheveningse Bosjes sneed hij een pink af omdat hij “dacht dat hij bewijs nodig had”. Hij gooide deze korte tijd later weg, zo heeft hij verklaard, “omdat ik er niet tegen kon die vinger in mijn jaszak te hebben”.

H. is naar eigen zeggen telkens op pad gegaan om mensen te doden, omdat anders hij of zijn familie gedood zouden worden. Die berichten kreeg hij via codetaal uit het nieuws, zegt hij.

‘Moordboodschap’

H. kreeg de eerste ‘moordboodschap’ op 3 mei vorig jaar. Die dag maakte hij een plan om iemand te vermoorden. Daarna zou hij naar eigen zeggen zelf worden vermoord.

Op 4 mei reisde hij vanuit zijn ouderlijk huis in Limburg naar Den Haag, waar hij een kamer had, om daar zijn eerste slachtoffer te maken. Hij zette zijn telefoon uit, omdat hij niet getraceerd wilde worden. In de Scheveningse Bosjes zag hij een vrouw lopen. Hij rende op haar af, stak vele malen op haar in en sneed dus haar pink af.

‘s Avonds, nadat hij een vriendin te eten had gehad, keek hij op zijn telefoon naar een nieuwsbericht over de vondst van het lichaam van zijn slachtoffer. H. ontkent dat hij later nog eens op de plaats van het misdrijf is geweest.

‘Fascinatie voor ogen van Aziatische vrouwen’

De in de Scheveningse Bosjes vermoorde vrouw (56) was van Japanse origine. De rechter vroeg H. of zij wel echt een willekeurig slachtoffer is geweest, zoals H. zegt. Hij heeft zich eerder uitgelaten over zijn fascinatie voor de ogen van Aziatische vrouwen. Ook is er in het onderzoek een oude, door H. gemaakte tekening opgedoken, waarop een Aziatische vrouw met snijwonden was afgebeeld. Volgens H. is dit “puur toeval”.

Na de moord voelde H. geen “verlossing”, omdat de “opdracht” de moord op twee mensen behelsde. Na zijn terugkeer naar het ouderlijk huis in Brunssum vertoonde hij opmerkelijk gedrag. Zo liep hij volgens zijn ouders onder meer rond met een nep-vingertopje dat hij op zijn vinger zette.

Opnieuw ‘moordopdracht’

Vervolgens kreeg hij opnieuw een ‘opdracht’ tot moorden en deze keer “moesten het er echt twee zijn”, zo citeerde de rechter uit het dossier. Op 7 mei is H. op pad gegaan met een groot mes uit het messenblok van zijn ouders om twee mensen te vermoorden. Op de Brunssummerheide stak hij eerst een 63-jarige vrouw dood en korte tijd later een 68-jarige man. Dat de opdracht volbracht was las hij in de goedkeurende teksten op nummerborden van auto’s, zegt hij. Een dag later hield de politie H. aan.

(Tekst gaat verder onder tweet)

H., geboren in Brunssum, woonde tijdens zijn studie in Leiden en Den Haag en gebruikte in die tijd een scala aan drugs. Hij was verslaafd aan hasj. Hij was een serieuze student, maar het drugsgebruik loopt als een rode draad door zijn leven. In 2018 meldde H. zich bij de GGZ, omdat hij vond dat hij niets meer gedaan kreeg en zijn energie voorgoed leek verdwenen. Daarbij had hij ernstige twijfels aan zichzelf. Hij dacht dat hij een psychopaat was. Onderzoek op internet leerde hem, zo zei hij, dat niet hijzelf maar alle anderen psychopaten waren.

(Tekst gaat verder onder tweet)

Zelfmoordpoging

In november 2018 probeerde H. zichzelf van het leven te beroven. Hij bracht zichzelf ernstige snijverwondingen toe en overleefde het maar net. Een dag eerder had hij tegen een psycholoog gezegd dat hij geen suïcidale gedachten had. H.: “Ik dacht dat vrienden mij zouden ontvoeren en martelen. Die angst was zo hevig dat ik besloot het zelf te doen. Niet omdat ik dood wilde, maar omdat ik bang was.”

Lees ook: Buurjongen Arnold over moordverdachte Thijs H.: ‘ Hij werd steeds wilder en vreemder’ 

Gebleken is dat H. tijdens gesprekken met behandelaars veelal niet de waarheid sprak over wat er in hem omging. Ook bleef hij naast voorgeschreven medicatie voor zijn psychische klachten drugs gebruiken, tegen nadrukkelijke adviezen in. Het overlijden van een geliefde oom, in april vorig jaar, greep hem zeer aan. De uitvaart, aldus H., zorgde voor “een echte omslag”. Vanaf dat moment kwam hij opnieuw in de ban van allerlei wanen.

(Tekst gaat verder onder tweet)

H. brak de ondervraging over de moorden na ruim een half uur af. “Het spijt me heel erg, maar ik kan dit even niet meer.” De rechtbank heeft daarop een pauze ingelast. H. heeft al eerder bekend dat hij de moorden heeft gepleegd.

Dinsdagochtend wordt de zaak voortgezet en zullen onder meer deskundigen van het Pieter Baan Centrum aan het woord komen.

ANP/redactie