Gezondheid

Klaartje versiert kist overleden vader met foto’s: ‘Twee dagen lang zitten knippen en plakken’

Hoe kun je het gemis van dierbaren bij een uitvaart toch een beetje compenseren? Klaartje van Beerendonk uit Tilburg bedacht een oplossing. Nadat haar vader Jan begin april overlijdt, besluit ze zijn doodskist te beplakken met foto’s van familie, vrienden en kennissen.

“Voor mijn vader was het altijd belangrijk dat er mensen om hem heen waren. We wilden heel graag dat hij omringd zou zijn door mensen op de uitvaart. Vervolgens ontstond het idee om de kist helemaal te beplakken met foto’s”, vertelt Klaartje aan Hart van Nederland.

Twee dagen knippen en plakken

Samen met haar nichtje zet ze het plan in werking. Alle mensen die normaal naar de uitvaart zouden zijn gekomen, worden benaderd of ze foto’s willen insturen. “We hebben twee dagen lang zitten knippen en plakken.” Klaartje hoopt andere mensen te inspireren met het plan, nu er maximaal dertig mensen bij een uitvaart mogen zijn.

Vader Jan Smits was volgens zijn dochter een geliefde man bij veel mensen. Op 8 april overleed hij op 85-jarige leeftijd aan de gevolgen van corona. “Het afscheid nemen is natuurlijk ook een stuk moeilijker dan normaal. Ik mocht nog wel bij hem komen, omdat ik zijn dochter ben. Maar er waren ook veel mensen die geen afscheid meer konden nemen.”

Tekst gaat door onder foto

Klaartje beplakte de kist van haar overleden vader met foto's
Foto: Henkjan Kievit 

Beide ouders overleden

Het overlijden van haar vader is een zware klap voor Klaartje, want nog geen half jaar geleden overleed ook haar moeder. “Bij de uitvaart van mijn moeder waren ruim vierhonderd mensen. We hadden verwacht dat als mijn vader zou overlijden, er nog meer mensen zouden komen.” Maar dat loopt door de coronacrisis totaal anders.

“Ik ben bloemist en ik hoor dit soort verhalen meer. Maar pas als je het van dichtbij meemaakt en je moet kiezen wie er wel en wie er niet mag komen op de uitvaart, weet je hoe zwaar het is”, zegt Klaartje. Toch is ze ervan overtuigd dat vader Jan ondanks alles een waardig afscheid heeft gehad. “We hebben ons best gedaan. Ik denk dat hij trots zou zijn geweest op mij en mijn nicht Josje.”