Libanese Nederlanders komen in actie na explosie Beiroet: 'Normaal gesproken doe ik zoiets nooit'

De zware explosie in de Libanese hoofdstad Beiroet is woensdag het gesprek van de dag onder Libanese Nederlanders. Ze proberen daarom vanuit hier hun steentje bij te dragen. “Dit is te groot.”

Zeinab Haidar is eigenaresse van een Libanese broodjeszaak in Den Haag en heeft veel familie in de Beiroet. “Zo’n 75 procent van mijn familie woont er”, vertelt ze aan Hart van Nederland. Zij zijn gelukkig allemaal ongedeerd.”

Lees ook: Vijf mensen van Nederlandse ambassade in Beiroet gewond door explosie

De horecaondernemer wilde graag wat doen voor de slachtoffers. Haar flat in Beiroet stelt ze daarom beschikbaar aan mensen die niet meer thuis kunnen slapen. “Ik ben helaas hier, dus ik kan niet veel doen, maar dit is wel mogelijk.” Of er woensdag mensen slapen in haar appartement weet Zeinab nog niet. “Mijn familie biedt het aan en dan hoor ik het vanzelf.”

Explosie tijdens telefoongesprek

Ali El-Hannaoui, die ook horecaondernemer is in Den Haag, hoorde van de explosie op het moment dat het gebeurde. “Ik had mijn broer, die in Beiroet woont, aan de telefoon en toen hoorde ik de enorme knal. De verbinding werd meteen verbroken.” Hoewel er daarna geen telefonisch contact meer mogelijk was, kon Ali nog wel appen met zijn familie. “Ze zijn ongedeerd, dus dat is fijn.”

Lees ook: Explosies in Beiroet doen Nederlanders denken aan vuurwerkramp Enschede

De ramp raakte Ali persoonlijk, maar zijn vrouw was echt helemaal van slag. “Haar ouders wonen ook in Beiroet, maar zijn wat ouder en hebben verder niemand in hun omgeving.” Hij vroeg daarom zijn eigen ouders om het oudere echtpaar te helpen. “Zij zouden bij hen in huis kunnen, dus die mogelijkheid is er.”

Geld inzamelen

Inmiddels is het dodental van de ramp in Beiroet opgelopen tot 135. Zeinab als Ali roepen iedereen op om te doneren voor de slachtoffers. Zo heeft Zeinab in haar zaak en pot neergezet voor kleingeld en deed Ali een oproep op social media. “Normaal gesproken doe ik zoiets nooit”, vertelt hij, “maar dit kon ik niet negeren. Het is te groot.”