Misdaad

Vader slachtoffer tramaanslag schrijft brief aan 'laffe' Gökmen T.: 'Nu ben ik Roos voor altijd kwijt'

René Verschuur is kwaad op de “laffe Gökmen T.”. Verschuurs dochter Roos werd in maart doodgeschoten bij de tramaanslag in Utrecht en de zaak tegen T. gaat maandag verder, maar zonder de hoofdverdachte. Die gaf eerder al aan niet bij de zitting aanwezig te zullen zijn, en dat stuit op groot onbegrip bij Verschuur. Hij heeft een brief geschreven over zijn frustratie in de hoop T. van gedachten te doen veranderen.

“Ik wil komende maandag niet tegen een lege stoel praten”, vertelt René Verschuur aan het AD. “Ik wil dat hij opnieuw in de rechtszaal is. Hij heeft gezegd niet te willen komen, maar ik hoop dat hij zich bedenkt. Het is belangrijk dat hij er is. Dat hij voelt wat hij met mijn dochter heeft gedaan.”

Tijdens de eerste dag van zijn proces wilde T. al niet verschijnen en deed hij afstand van zijn advocaat. Uiteindelijk dwong de rechtbank hem toen wel aanwezig te zijn. T. wil dus ook aankomende maandag wegblijven en vooralsnog dwingt de rechtbank hem niet te komen.

‘Had ik maar nooit gezegd dat ze de tram moest pakken’

René vertelt in de krant hoe de bewuste ochtend voor de tramaanslag in huize Verschuur verliep. “Roos was geen ochtendmens. Maar juist die morgen was ze vrolijk. We hebben lekker ontbeten en geintjes gemaakt. Ze pakte haar tas en ik heb haar op de bus gezet.”

Even later belde Roos dat ze haar insulinespuit was vergeten. René liet Roos bij de volgende halte uitstappen zodat hij de spuit kon komen brengen. “Toen ik daar aankwam reed de bus net voor onze neus weg. Roos raakte een beetje in paniek. Ze was bang dat ze de trein niet meer zou halen.”

Vervolgens stelt René voor de tram te pakken, een zinnetje waar hij nog altijd spijt van heeft. “Had ik dat maar nooit gezegd. Ik voel me er verschrikkelijk schuldig over. Nu ben ik haar voor altijd kwijt.”

René wilde vooral weten of Roos in die laatste seconden angst heeft gehad. “Ik hoopte dat ze dat onbezorgde tot het einde toe heeft vastgehouden. Daarom wilde ik weten wat zich in de tram heeft afgespeeld.”

Hij laat weten twee weken geleden als enige nabestaande de camerabeelden van de tramaanslag te hebben gezien. “Roos hing een beetje onderuitgezakt op haar stoeltje. Ze was aan het bellen met haar werkgever. Om 10.42 uur loopt die gek door het beeld. Ook al zag ik alleen z’n rug, je ziet toch dat hij op haar richt en schiet. Het ging razendsnel. Roos heeft hem niet eens gezien.”

“Ze had niet eens door dat er op haar werd geschoten. Ze dacht dat ze werd gestoken. Dat riep ze ook tegen haar werkgever. Het waren haar laatste woorden.”

Brief René Verschuur

René Verschuur heeft vrijdag een brief gepubliceerd in het AD gericht aan T. Hij hoopt dat T. de brief te lezen krijgt en dat hij maandag toch komt opdagen.

Aan de moordenaar van mijn lieve dochter Roos,

Op 18 maart jl. veranderde jij mijn leven en dat van vele anderen. Jij nam mij mijn 19-jarige dochter af. Mijn lieve Roos.

Jouw daad was niet alleen laf, maar ook ernstig gestoord. Bekenden van jou zouden je omschrijven als ‘een doorgesnoven gek, een drugsdealer en een instabiel figuur’, van wie je zulk doorgeslagen gedrag zou kunnen verwachten. Maar hoeveel drugs jij in je leven ook hebt gebruikt, hoe ernstig jij je leven ook hebt vergooid, een daad zoals deze is nimmer te rechtvaardigen. Dat jij er voor jouw handelen allerlei waanzinnige argumenten bij haalt, maakt mij wel duidelijk dat je echt doorgeslagen bent.

Wat mij het meest steekt is dat jij na zo’n bizarre daad ook nog eens zo laf bent om niet op zitting te willen verschijnen. Jij gaat alleen maar als jij wordt gedwongen. Je weet waarschijnlijk wel dat het allemaal niets meer uitmaakt en zet maar alles op alles om jouw handelen toch maar te rechtvaardigen.

Tijdens de vorige zitting liep je te koeren dat je geen democraat zou zijn en onze wetten niet erkent. Maar uit jouw verleden blijkt dat je voorheen nooit moeite had met het doen van een beroep op die wetten. Hypocriet. Je hebt advocaten ingeschakeld, gebruikgemaakt van rechten zoals in hoger beroep gaan. Maar nu probeer je anderen te overtuigen dat je de Westerse samenleving niet erkent. Kennelijk zie je niet dat niemand je gelooft en je jezelf alleen nog maar ongeloofwaardiger maakt dan je al bent.

De rechtbank en het OM willen je voorlopig niet laten dwingen om bij de volgende zitting op 23 september te verschijnen. Voor mij is dat onbegrijpelijk. Want jij kunt je verstoppen voor jouw walgelijke daden, maar de nabestaanden en slachtoffers kunnen niet weglopen voor onze intense gevoelens van verdriet en rouw.

Jouw daad was laf, het feit dat jij je hebt laten arresteren door onze democratische politie is laf en toont ook jouw angst om te sterven, dat jij niet op de zittingen wilt verschijnen is laf en toont mij dat je je toch weleens zou kunnen schamen voor jouw handelen. Dat is voor mij dan het enige positieve van het feit dat jij je verstopt in jouw strafcel, waar jij – als ons systeem werkt zoals het zou moeten – nooit meer (levend) uit zal komen.