Gallyon van Vessem blogt over het Eurovisie Songfestival

Kijkcijfers en Conchita. 

Zodra ik wakker word klik ik onmiddellijk op mijn telefoon de  app ‘kijkonderzoek’ open. Dan zie ik hoe de edities van Hart van Nederland de avond daarvoor gescoord hebben. SBS6 is een commerciele omroep en dus zijn wij afhankelijk van uw kijkgedrag. Daar verdient de zender haar geld mee. Als wij goed gescoord hebben begint mijn dag goed. En geloof mij, dat is bijna altijd het geval.

Soms kunnen we niet tegen de concurrentie op. Zoals zaterdagavond. Het Eurovisie Songfestival. En juist op deze avond neem ik zo graag mijn verlies. Niet eens zozeer vanwege het programma an sich. Tot voor kort vond ik het Eurovisie Songfestival een rariteitenkabinet. Echter, de winnaar van vanavond, Conchita Wurst, stal mijn hart. Een man in vrouwenkleding met een baard die mooi zingt. In Hart van Nederland besteden wij regelmatig aandacht aan mensen/kinderen die gepest en uitgesloten worden doordat ze ‘anders’ zijn. Pesterijen met soms zelfs de dood tot gevolg zijn helaas geen uitzondering. Dochter Julie mocht bij hoge uitzondering laat opblijven en riep bij het zien van Conchita Wurst:  “He ! Die is wel grappig he mamma”. Ze zag dat het ‘anders’ was en reageerde daar volkomen zuiver op. “Ja” antwoorde ik. “Een meneer met een baard met een jurk aan die heel mooi zingt” antwoordde ik vrolijk. Julie haalde haar schouders op en verdiepte zich weer in een video van Pippi Langkous. Ook type ‘anders dan anders’. Types die, wat mij betreft, het leven kleur geven. Het songfestival waaraan zo veel landen deelnemen waar nog steeds mensen leven die zich niet kunnen uit zoals zij dat willen, wordt in 45 landen uitgezonden en door zo’n 180 (!) miljoen mensen bekeken. Hoe mooi is dat!  Zelfs tot in China wordt gezien dat een vriendelijk mens als Conchita wint. Iedereen kan nu gaan zeuren over de muziek die er toe doet en niet het uiterlijk. Het zal wel. Ik prijs de dag dat ik in Hart van Nederland niet meer hoef voor te lezen dat er weer een homo in elkaar is geslagen of een puber zelfmoord pleegde omdat hij of zij gepest werd. Of dat er weer een stichting in het leven geroepen is voor mensen die om welke reden dan ook ‘anders’ zijn. Want zeg mij: wat is dan anders? Wie bepaalt wat ‘anders’ is? Ben ik de norm, bent u de norm? En zo ja, wie bepaalt dat dan? Kortom, naar mijn bescheiden mening kan dit liedjesprogramma een bijdrage leveren aan de acceptatie van ‘anders’. Het Eurovisie Songfestival is wat mij betreft een van de vele momenten om de wereld te laten zien dat mensen anders zijn, zonder dat ze iemand kwaad doen. Ze zingen mooi. (Soms overigens ook niet hoor, want pfff wat een wanstaltig slecht uitgevoerde deuntjes kwamen er weer voorbij). Maar!…. toch lever ik er onze mooie kijkcijfers graag voor in. Als de aardige, goedbedoelende, anders dan anders zijnde Conchita’s van deze wereld een beetje bij kunnen dragen in de acceptatie van ‘anders’ zijn, dan gaan mijn 12 points en onze kijkcijfers met veel liefde naar….