De Amerikaanse vrouwen pakten het goud in 41,82. Allyson Felix, de tweede loopster, pakte al haar vijftiende WK-medaille. De Britten juichten om het zilver in 42,12, Jamaica behaalde brons in 42,19.

Tessa van Schagen verving Madiea Ghafoor als startloopster in de finale. Ghafoor had na de series last van haar kuit gekregen en besloot vlak voor de start niet te lopen. Van Schagen, doorgaans de derde loopster, gaf nu het stokje door aan Schippers, die goed wisselde met Naomi Sedney. Jamile Samuel was de afmaakster.

Klassering

De klassering was minder hoog dan de Nederlandse sprinters in gedachten hadden, maar de sprintsters waren vooral blij dat het stokje foutloos rondging. De estafette was in vorige optredens bij grote toernooien vaak een lastig onderdeel voor het vrouwenteam. Op de EK vorig jaar in Amsterdam was er weliswaar goud, maar op de Olympische Spelen van Rio haalde Schippers en co de finale niet door een mislukte wissel.

Het overkwam de sprintploeg ook bij de WK van 2015 in Peking en de EK van 2014 in Zürich. Beide keren ging het in de finale mis door een foute wissel van het stokje.