Meer dan de helft van alle Nederlanders is te zwaar. Maar dat zeggen we niet tegen elkaar. Zestig procent van de Nederlandse vrouwen, zo blijkt uit onderzoek van het tijdschrift gezondNU, haalt het niet in haar hoofd iemand in haar omgeving te attenderen op het feit dat hij of zij zwaarder is geworden.

Dat is niet mijn zaak, zegt een op de drie Nederlandse vrouwen als een familielid of vriendin dikker is geworden. Bijna dertig procent vindt het te pijnlijk en is bang dat de ander het als een belediging opvat. Mannen zijn meer recht voor hun raap, aldus het onderzoek van gezondNU. Slechts een kwart vindt dat iemands lichaamsgewicht niet zijn zaak is en maar zeven procent vindt het te pijnlijk. Van alle leeftijdscategorieën zijn het vooral zestigplussers die zwijgen. Jongeren onder de 30 wijzen relatief vaak wel op het toegenomen gewicht. Dit doen zij vanuit de gedachte dat er meer aan de hand zou kunnen zijn (22%). Ook hoger opgeleiden kaarten overgewicht eerder aan.

Wie mag u er op wijzen dat u zwaarder bent geworden, vroegen de onderzoekers van gezondNU. De eigen partner staat met stip bovenaan. Mannen staan meer open voor commentaar van hun partner dan vrouwen, met respectievelijk 84 en 66 procent. Ongeveer de helft van alle Nederlanders kan een reactie van de eigen kinderen verdragen. De diëtist moet haar mond houden. Nog geen dertig procent accepteert een opmerking van de diëtist over het toegenomen gewicht.

Dertien procent van de Nederlandse vrouwen wil van niemand horen dat zij zwaarder is geworden (mannen 5%). Maar liefst 84 procent van alle Nederlanders vindt dat de huisarts actief een opmerking mag maken over iemands gewicht, ook als de reden van het consult niets met het overgewicht te maken heeft. De huisarts zelf houdt het liefst zijn mond. Onderzoek laat zien dat huisartsen zelfs aversie voelen ten opzichte van dikke patiënten. Bovendien zijn zij bang om patiënten te beledigen.