Asielverzoeken van homoseksuelen worden ook in Nederland vaak afgewezen op grond van vooroordelen en stereotypen. Dat concluderen onderzoekers van de Vrije Universiteit Amsterdam (VU) en COC Nederland in het rapport Fleeing Homophobia, dat maandag verschijnt.

Het is volgens de wetenschappers de eerste keer dat er vergelijkend onderzoek is gedaan naar de beoordeling van asielaanvragen van zogeheten LHBTI’s in Europa. LHBTI staat voor lesbiennes, homo’s, biseksuelen, transgenders en interseksuelen. In Nederland vragen naar schatting jaarlijks 200 personen uit deze doelgroep asiel aan. Het komt voor dat asielzoekers niet meteen als ze in Nederland komen, zeggen dat ze homo zijn. Daar kunnen ze goede redenen voor hebben. Zo kunnen asielzoekers zich schamen. Als zij pas na enige tijd zeggen dat ze op hetzelfde geslacht vallen, moet zorgvuldig worden gekeken waarom zij laat uit de kast komen. Het mag niet een reden zijn om hun asielaanvraag meteen in de prullenbak te gooien, aldus de onderzoekers.

In de jaren 2008-2010 verleende Nederland meer dan eens geen asiel aan LHBTIs uit Iran, omdat zij aanvankelijk zwegen over hun seksuele geaardheid. Men geloofde wel dat de Iraniërs bijvoorbeeld homo waren, maar het werd niet meegenomen in hun asielaanvraag omdat ze het eerst verzwegen. Dat terwijl volgens het Nederlandse asielbeleid LHBTI’s uit Iran recht hebben op asiel.

Als asielzoekers als kind naar Europa komen en er als zij volwassen zijn achter komen dat ze homo zijn, hebben ze meer kans op een verblijfsvergunning. Zo realiseerde een Somalische man die naar Nederland kwam zich 8 jaar na zijn eerste asielaanvraag dat hij niet hetero was. Hij verklaarde dat dat hem in zijn thuisland in de problemen zou brengen. Hierop werd zijn asielaanvraag opnieuw beoordeeld. COC Nederland kondigde aan dat het de regering zal aanspreken op de conclusies in het rapport.

Bron: ANP